این سوال ممکن است در ظاهر ساده به نظر برسد، اما در واقعیت فضای وسیعی را برای تفکر و تفکر باز می کند. بسیاری از مردم وقتی از آنها می پرسند: آیا خواندن کتاب مقدس جایز است تردید می کنند؟ آیا می تواند مفید باشد؟ یا ممکن است سوالات و سردرگمی ایجاد کند که ما به آن نیاز نداریم؟
قبل از اینکه بخواهیم سریع پاسخ دهیم، شاید بهتر است لحظه ای توقف کنیم و با آرامش بپرسیم: چرا این موضوع در وهله اول باعث ایجاد اضطراب می شود؟
برخی از مردم بر این باورند که خواندن متون مختلف مذهبی ممکن است منجر به سردرگمی یا تحت تاثیر قرار گرفتن از ایده هایی شود که قبلا آشنا نبودند. این یک احساس قابل درک است، به خصوص در مورد اعتقادات. اما از سوی دیگر، سؤال مهم دیگری باقی می ماند: آیا جستجوی حقیقت باید چیزی باشد که از آن ترسید؟
انجیل، در اصل، کتابی است که در مورد زندگی عیسی، آموزه های او، و نحوه برخورد او با مردم و سؤالات بزرگ زندگی صحبت می کند. خواندن مستقیم آن به فرد این فرصت را می دهد که به جای اینکه از آنچه دیگران در مورد آن گفته می شود، اعم از ستایش یا انتقاد، قانع شود، خود متن را ببیند.
در اینجا یک نکته مهم وجود دارد: خواندن کتاب مقدس لزوماً به معنای پذیرش محتوای آن یا تغییر اعتقادات نیست. خواندن تصمیم نهایی نیست، بلکه گامی به سوی درک است. فضایی برای فکر کردن، پرسیدن سوال و تأمل است. این برای هر انسانی که واقعاً در جستجوی معنا است طبیعی است.
اگر شخصی بخواهد شروع کند، نیازی نیست همه چیز را یکباره بخواند یا احساس کند که کارش غرق شده است. می تواند به سادگی، با چند صفحه یا با قطعات کوتاه، آرام و بدون فشار شروع شود. با هر بار خواندن، او می تواند یک سوال ساده از خود بپرسد: این متن در مورد عیسی چه می گوید؟ برای من چه معنایی دارد؟
آنچه در این سفر مهم است عجله کردن در قضاوت، اعم از طرد یا پذیرش نیست، بلکه این است که به خود فرصتی برای درک و فهم بدهید. انسان باید با دید باز بخواند، نه برای استدلال یا دفاع از متن، بلکه سعی کند آن را همانطور که هست بفهمد.
همچنین ممکن است کمک به خواندن با نوعی صداقت درونی باشد، مثلاً از فرد بپرسیم: وقتی می خوانم چه احساسی دارم؟ این صحبت چه افکار یا سوالاتی را در من ایجاد می کند؟
در لحظه اخلاص می توان دعای ساده ای داشت، مانند: «پروردگارا، اگر چیزی در این کلمات است که مرا به حق نزدیک می کند، مرا به آن راهنمایی کن».
در پایان، این سوال برای همه باز می ماند: آیا بهتر است چیزی را بدون خواندن آن قضاوت کنیم؟ یا باید قبل از قضاوت به خود فرصت تحقیق، آزمایش و درک کنیم؟
شاید پاسخ فقط از کلمات نباشد، بلکه از خود تجربه باشد.