Derin ve önemli bir soru. İncil’de İsa’nın çok dua ettiğini okuyoruz. Bazen bütün geceyi dua ederek geçirirdi (Luka 6:12). Öğrencilerine nasıl dua edeceklerini öğretir (Matta 6:9-13). Eğer Hıristiyanlar İsa’nın Tanrı olduğuna inanıyorlarsa o kime dua ediyordu? Kendisi için mi dua ediyordu?
Birincisi: Enkarnasyonun sırrı
Mesih’in duasını anlamak için öncelikle “enkarnasyonun” anlamını anlamalıyız. Hıristiyanlar Mesih’in bedende görünen Tanrı olduğuna inanırlar (1 Timoteos 3:16). Başka bir deyişle O, aynı zamanda tamamen Tanrı ve tamamen insandır.
Üçlükle ilgili önceki bölümde açıkladığımız gibi, sonsuz Oğul (Söz) “beden olup aramızda yaşadı” (Yuhanna 1:14). Bu şu anlama gelir:
- Onun teolojisi açısından: O, yaratılmamış, sonsuz ve her şeye gücü yeten Tanrı’dır.
- İnsanlığına gelince: O, bedeni ve duyguları olan gerçek bir insandır. Yer, uyur, yorulur, ağlar ve dua eder.
İkincisi: Onun tam insanlığının bir ifadesi olarak dua
Mesih’in dua etmesi onun insan doğasının bir ifadesiydi. Bir insan olarak Babayla birliğe ihtiyacı vardı. Tanrı’ya güvenmemiz ve O’na itaat etmemiz için bize bir model sağlıyordu.
Benimle birlikte şu güzel ayeti düşünün: “Yarıştayken daha hararetle dua etti ve teri yere düşen kan damlaları gibi oldu” (Luka 22:44).
Bu bizden uzak bir Tanrı değil, bize yaklaşıp acılarımızı, zaaflarımızı tadan bir Tanrıdır. Korkunun, üzüntünün, ihtiyacın anlamını biliyor çünkü bunları gerçek bir insan gibi yaşadı.
Üçüncüsü: Baba ile Oğul arasındaki ilişki olarak dua
Üçlü Birliğin gizeminde Baba ile Oğul arasında sonsuz bir sevgi ilişkisi vardır. Mesih yeryüzündeyken bu ilişki dua ve diyalog şeklinde ortaya çıktı.
İsa çarmıha gerilmeden önce şu meşhur duasını etmişti: “Babam, eğer istersen bu kâse benden geçsin! Ancak benim değil, senin isteğin yerine gelsin” (Luka 22:42).
Burada şunu görüyoruz:
- Aşk: Yakınlık ifadesi olarak “Baba” diye sesleniyor.
- itaat: Onu bekleyen şeyin zorluğuna rağmen “Senin isteğin gerçekleşecek”.
- tevazu: Oğul, özünde bir olmalarına rağmen Baba’ya saygı duyar.
Dördüncüsü: Peki ya Mesih’e sunulan dualar?
Bu da bir diğer önemli husus. İncil’de insanların İsa’ya dua ettiğini veya ona secde ettiğini görüyoruz ve o da bunu kabul etti. Örneğin:
Cüzzamlı bir adam ona gelip şöyle dedi: “Ya Rab, eğer istersen beni temizleyebilirsin” (Matta 8:2). Bu onun ilahi gücünün bir kabulüydü.
Ayrıca suyun üzerinde yürüdüğünde öğrencileri onu görünce, “Gelip, ‘Sen gerçekten Tanrı’nın Oğlusun!’ diyerek ona tapındılar” (Matta 14:33). Onları durdurmadı.
Benzer şekilde, diriltildikten sonra Tomas şöyle haykırdı: “Rabbim ve Tanrım!” (Yuhanna 20:28), böylece Mesih bu itirafı kabul etti ve onu kutsadı.
Beşincisi: Peki Mesih şimdi dua ediyor mu?
Güzel soru! Dirilişinden ve göğe yükselişinden sonra, Mesih’in artık Baba’nın sağında oturduğuna inanıyoruz. Ama yine de inananlar için şefaatçi bir rol oynuyor. Elçi Pavlus şöyle yazıyor: “Mesih ölmüştür, fakat daha ziyade dirilmiştir. O aynı zamanda Tanrı’nın sağındadır ve bizim için aracılık etmektedir” (Romalılar 8:34).
Yani artık bir insan olarak dua etmesine gerek yok ama büyük bir rahip olarak bizim için aracılık ediyor.
Düşünce için sonuç
Mesih’in yeryüzündeki duası bize güzel bir şey öğretir: Tanrı bizden uzak değildir. Mesih’te bize yaklaşan, bizim gibi yaşayan, bizim gibi acı çeken ve bizim gibi dua eden bir Tanrı görüyoruz. Ama aynı zamanda bizi kurtarabilecek ve dualarımıza cevap verebilecek olan Tanrı da O’dur.