چرا عیسی با گناهکاران غذا خورد؟ این به چه معناست؟

سفره عشق: چگونه خداوند ما را از درون تغییر می دهد؟

در فرهنگ اصیل شرقی ما، غذا خوردن فقط راهی برای رفع گرسنگی نیست، بلکه «نان و نمک» و نمادی عمیق از پذیرش، امنیت و برقراری روابط قوی است. وقتی در خانه خود را به روی کسی باز می کنید و غذای خود را با او تقسیم می کنید، تلویحاً آشتی خود را با او اعلام می کنید و ارزش آنها را برای شما تشخیص می دهید.

از اینجا می توان به شوک و حیرت جامعه در زمان حضرت عیسی مسیح (ع) که دیدند او با «باجگیران» (باجگیرانی که در آن زمان خائن و ستمگر به شمار می رفتند) و بقیه کسانی که جامعه آنها را به عنوان «گناهکار» بر سر یک سفره می نشیند، نشسته بود، متوجه شد. متولیان مظاهر دینی با نارضایتی پرسیدند: مردی که قرار است نماینده طهارت باشد چگونه جرأت می کند با این افراد مخلوط شود و با آنها غذا بخورد؟!

اما مسیح با قاعده طلایی به آنها پاسخ داد که مفهوم دینداری رسمی را تغییر داد و گفت:

“سالم ها به پزشک نیاز ندارند، اما بیماران نیاز دارند. من نیامده ام که صالحان را دعوت کنم، بلکه گناهکاران را به توبه دعوت کنم.”(مرقس 2:17).

دل طبیب که شفا می دهد و انتقاد نمی کند

این مقام عالی در درون خود اسرار بزرگی از نحوه برخورد خالق با بندگان خود دارد و بسیاری از تصورات غلط را از بین می برد:

• پذیرش یک شخص به معنای پذیرش گناه نیست:نشستن مسیح با گناهکاران تشویقی برای گناهان آنها یا تحقیر گناهان نبود، بلکه تجسم رحمت خدا بود که همه چیز را در بر می گیرد. او مانند یک معلم دانا یا یک پزشک دلسوز است. او از بیمار فرار نمی کند، بلکه به او نزدیک می شود تا برایش دارو تجویز کند.
• ابتدا قبول کنید، سپس تغییر دهید:بسیاری از ما در دام افکار منفی گرفتار می شویم، بنابراین به خود می گوییم: “ابتدا خودم را بهبود می بخشم، عادت های بدم را کنار می گذارم و بعد از آن به خدا نزدیک می شوم.” اما بیوگرافی اینجا دقیقاً خلاف این را به ما می آموزد! بدون مراجعه به پزشک به تنهایی قادر به بهبودی نخواهید بود. خداوند تو را فرا می خواند تا ابتدا با ضعف و ناتوانی به سوی خود بیایی و نزدیکی او به تو است که به تو قدرت تغییر و ترک گناه را می دهد.
• عشق به عنوان قوی ترین انگیزه برای توبه:وقتی این افراد طرد شده احساس می کردند که شخصی هست که به انسانیت آنها احترام می گذارد و بدون تکبر و اغماض با آنها می نشیند، قلبشان از درون تکان می خورد. تغییر واقعی همیشه از طریق ارعاب و انزوا حاصل نمی شود، بلکه اغلب از عشق، رحمت و حمایت فراوان سرچشمه می گیرد.

درب او همیشه به روی شما باز است

خداوند متعال در شب و آخر روز دست رحمت خود را دراز می کند و برای اینکه به سوی او روی آوریم، نیازی به کمال بی عیب و نقص نداریم. او از ما صداقت و مقبولیت می خواهد و با عنایت خود به اصلاح دلهای ما و تهذیب روحمان می پردازد.

سوال برای تدبر و تدبر:اگر خداوند همه عیوب شما را می داند و با این حال درهای رحمت و قرب خود را بدون پیش شرط به روی شما می گشاید، آیا امروز آماده هستید که سد ترس و شرم را بشکنید و دقیقاً همانطور که هستید به او نزدیک شوید و از توانایی او برای تغییر بهتر شما اطمینان داشته باشید؟